KENDİNE YARDIM

Ikınıp duruyor
Elinde
        beli

_Kolay gele !
                      dedim …

Dizine geldi

_ Hayırdır,
              ne ekeceksin !
Doğruldu …
              terini sildi
Gözleri gökyüzünü gösterdi
                                   tevekkülle
Tanrı bilir !   gibi

_ Bi soluk alsan !
Oynattı başını
                 _ Alıyorum !
                                    gibi
 

_ Hava ne güzel ! dedim

Dudak büktü
         Ne değişir ki
                            gibi

_ Bak !  dedim
        gelenler var !
Omuz silkti
            kaş döktü
                    normal
                             gibi

_ Belki yardım ederler !
                                  dedim
Geriye attı başını
Bekleme,
               hiç olmadı
                              gibi

_ Neyse !  dedim
       bari ben onlara yardım edeyim !
 
 

Önce kararsız yana
Sonra öne arkaya
Salladı başını
             gülümseyerek
                                 git !
                                     gibi

Tepeye kadar yürüdüm
                             yoruldum
Kalbim duracak gibi

Yürütmediler dönüşte
Bindirdiler tahtırevana
Kuruldum rehavetle
Yedirdiler, içirdiler,
             bir güzel
                       yıkadılar
Başka isteğim olamazdı,
                   zaten sormadılar

Açıldı örtülü resim
Kimdi göremedim
 
 

İki avucu buluşuk
Yanağına yapışık
Boynu bükük
Sanki
      _  haydi uykuya !
                            gibi

_ Gidiyorum,
                   hoşça kalın ! dedim

Uzandı tuttu beyaz eteğimi
Açtı yüzümü
Dudakları kulağıma değdi
Fısıldadı :
_ Tanrı bilir ne ekeceğimi !

Kapayarak gözümü
Eğdim başımı
            Anladım !
                         gibi
 
 
 
 

Bir açtı mı ağzını
Bir daha konuşturmuyor
Hiç çekilmiyor
                     Azrailin
Tırpanlı
           sohbeti.

 

                                                                                                                                                                                                            Öncel İpekçi